Nieuwe Uitdaging

  Cynthia McLeod, voor het huis. ‘In de Verenigde Staten smullen ze van dit verhaal, de Elisabeth Samson Experience.’  📸 Martijn Gijsbertsen De ‘Surinaamse maanden’ van Stadsherstel Amsterdam zijn van start; Cynthia McLeod (86) spant zich in om de laatste fondsen voor het Elisabeth Samsonhuis in Paramaribo bijeen te brengen. Een interview met de beroemdste schrijfster van Suriname over de rijkste vrouw van Amerika. 🖋 Dylan van Eijkeren De restauratie en openstelling van het monumentale Elisabeth Samsonhuis in Paramaribo is een initiatief van de Surinaamse schrijver Cynthia McLeod. McLeod schreef in 2000 het boek De vrije negerin Elisabeth: gevangene van kleur, een historische roman die zich afspeelt in de achttiende eeuw, over de vrije zwarte zakenvrouw Elisabeth Samson. Samsons voormalige huis aan de Wagenwegstraat in Paramaribo stamt uit circa 1740 en is daarmee een van de oudste gebouwen van Suriname – en, zo wordt gezegd, van het Amerikaanse continent. Eerst de hete aard...

  Hindoestanen behoren tot de grootste en rijkste bevolkingsgroep van Suriname. Maar hun voorouders waren straatarme Indiërs, die zonder goed te begrijpen waar ze aan begonnen duizenden kilometers verhuisden om slavenarbeid te verrichten. De geschiedenis van de Hindoestanen begon toen er een einde kwam aan de slavernij in Suriname. Officieel was dat op 1 juli 1863, maar ex-slaven waren verplicht nog tien jaar tegen betaling op hun oude plantage te werken. Ondertussen begonnen de planters naar een oplossing te zoeken. Het succes van de plantage-economie was voor een belangrijk deel afhankelijk geweest van (ex-)slaven, die naar believen konden worden uitgebuit. In de jaren vijftig van de negentiende eeuw waren de planters al goedkope arbeidskrachten in andere delen van de wereld gaan werven. Ze haalden mensen uit China, Madeira, Barbados, maar ook weer uit West-Afrika en zelfs uit Nederland. Al deze experimenten strandden. Tussen 1 juli 1862 en 1 juli 1864 deden veel planters en inve...

  “Het is belangrijk dat we nagaan hoe we toerisme kunnen inzetten voor een beter begrip van het onderwerp slavernij en van onszelf en wat ons bindt. Hoe kunnen we aan slavernij gerelateerde historische locaties transformeren tot plaatsen voor erfgoedtoerisme? Hoe kunnen we dergelijke plaatsen inzetten voor publieke herinneringen, voor het beleven van verhalen over het verleden, identiteit en verbondenheid?” Woorden van dr. Emmanuel Adu-Ampong, de Ghanees-Nederlandse onderzoeker die de conferentie Tourism, Memory and Heritage organiseert, tijdens welk actoren, beleidsmakers en onderzoekers van gedachten zullen wisselen over “hoe we economische voordelen kunnen plukken uit Afrocentrisch toerisme en deze industrie tegelijkertijd haar invloed laten hebben op de politieke ontwikkelingen tussen Nederland, Ghana en Suriname.” Dr. Adu-Ampong, verbonden aan de Universiteit van Wageningen als Assistant Professor in Cultural Geography, verricht onderzoek naar het Slavernij, Erfgoed en Toeris...

De Autoriteit Persoonsgegevens roept minister van Buitenlandse Zaken Wopke Hoekstra ter verantwoording over de inzet van algoritmen bij visumaanvragen. Interne kritiek op de discriminerende effecten daarvan werd opzijgeschoven, onderzocht NRC eerder. In het verleden verliep visumverstrekking via de Nederlandse ambassades. Dat systeem is de afgelopen jaren vervangen door digitale dienstverlening. Reizigers moeten met hun documenten langskomen op een kantoortje van het bedrijf VFS Global, een multinational uit Dubai die is ingehuurd door de Nederlandse overheid om wereldwijd visumaanvragen af te handelen. VFS digitaliseert de dossiers en stuurt die naar Den Haag, waar circa 118 ‘beslisambtenaren’ beoordelen of aanvragers in aanmerking komen voor een visum. Daarbij maken zij gebruik van een algoritme, het zogeheten „Informatie Ondersteund Beslissen”. Dat adviseert de Haagse ambtenaren – op basis van onder meer nationaliteit, geslacht, leeftijd van de aanvrager en plaats van aanvraag – of ...