Nieuwe Uitdaging

Over driekwart jaar moet duidelijk zijn wat de rol van het stadsbestuur van Dordrecht is geweest in het slavernijverleden. Burgemeester en wethouders laten daar onderzoek naar doen. ,,Daar is eigenlijk heel weinig over bekend.’’ Burgemeester Wouter Kolff, vorige week tijdens Keti Koti-herdenking in Dordrecht. Hij maakte daar geen excuses voor het slavernijverleden. © Jeffrey Groeneweg 🖉 Albert Sok Vorige week, op de dag dat het anderhalve eeuw geleden was dat de slavernij werd afgeschaft, was er voor het eerst een Keti Koti-herdenking in de stad. Burgemeester Wouter Kolff was één van de sprekers tijdens die bijeenkomst in de tuin van Dordrechts Museum. Vooraf werd gehoopt dat hij daar excuses zou aanbieden, bijvoorbeeld omdat Dordrecht de derde suikerstad van Nederland was. Lees de   Toespraak burgemeester A.W. Kolff bijeenkomst Keti Koti en slavernij geschiedenis 30 juni 2023 - Dordrecht   Als je het hebt over excuses, dan moeten die oprecht zijn, overkomen bij diegen...

  Utrecht heeft als eerste gemeente in Nederland onderzoek laten verrichten naar institutioneel racisme binnen de gemeente. De onderzoekers vonden hierbij eerste aanwijzingen voor institutioneel racisme bij de beleidsafdeling Toezicht en Handhaving Openbare Ruimte (THOR). Verschillende medewerkers gaven aan dat bij een aantal boa’s hun vooroordelen over groepen met een migratieachtergrond soms tot uiting komen in ongelijke behandeling van die groepen. Bij de andere organisatieonderdelen zijn geen aanwijzingen gevonden voor informele processen en werkwijzen die mogelijk op institutioneel racisme wijzen. Het onderzoek was te beperkt van aard om institutioneel racisme geheel uit te kunnen sluiten, ook op de andere beleidsterreinen. Institutioneel racisme verwijst naar (1) (geschreven en ongeschreven) regels of processen die expliciet onderscheid maken en de bedoeling hebben om ongelijkheid te creëren en (2) (geschreven en ongeschreven) regels of processen die dat niet expliciet...

Onderzoek slavernijverleden Onderzoekers stellen dat de Nederlandse staat op ‘grootschalige’ wijze betrokken was bij de slavernij. Voor het eerst wordt ook duidelijk wat de Oranjes aan de slavernij hebben verdiend: omgerekend naar hedendaags geld ruim een half miljard euro. 🖋 Bart Funnekotter De oude directeurswoning op de plantage Katwijk in Commewijne, Suriname.    📸 Pieter van Maele Zonder slavernij was er geen Nederlands koloniaal rijk geweest. De politieke en economische elite waren in de zestiende tot en met negentiende eeuw sterk met elkaar verknoopt en slavernij vormde het speerpunt van hun beleid. De gevolgen hiervan zijn tot op de dag van vandaag over de hele wereld waarneembaar. Dat zijn de belangrijkste conclusies van het donderdag verschenen boek Staat en slavernij: het Nederlandse koloniale slavernijverleden en zijn doorwerkingen. Deze bundel kwam er omdat de Tweede Kamer in 2021 per motie had gevraagd om een onafhankelijk onderzoek naar het slavernijverleden ...

  Conclusie Dit is het eerste onderzoek in Nederland naar de etnische diversiteit en inclusiviteit van de film- en AV-sector. Het onderzoek laat zien dat er in de sector, afgezet tegen het landelijke gemiddelde, in grote lijnen sprake lijkt van een representatieve vertegenwoordiging van de voor Nederland relevante etnische groepen. Echter, de sector is ruimtelijk geconcentreerd in de Randstad en het etnisch-demografische profiel van deze regio is veel diverser dan het landelijke gemiddelde. Afgezet tegen dat profiel is vermoedelijk sprake van ondervertegenwoordiging. Bovendien zien we dat de positie van makers van kleur binnen de sector minderstevig is dan die van witte makers. Ze hebben minder werk, zijn vaak korter werkzaam in de sector en zijn ondervertegenwoordigd in leidinggevende functies. Deze achtergestelde positie vertoont een samenhang met de inclusiviteit. Deze wordt door een grote meerderheid van makers van kleur als onvoldoende ervaren, wat zich ook vertaalt in een neg...

Naar aanleiding van signalen over bestaande blinde vlekken over dit onderwerp is dit onderzoek uitgevoerd in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport door Movisie en het Verwey-Jonker instituut Uit het rapport te constateren dat er nog de nodige stappen moeten worden gezet wat betreft het bevorderen van gelijke kansen en het tegengaan van discriminatie in zorg, welzijn en sport. De conclusie in een notendop: er is sprake van discriminatie binnen de zorg en de sport, maar nauwkeurig zicht hierop en evidence based aanpakken ontbreken. Hoewel de onderzoeken en cijfers nog beperkt zijn voor wat betreft de zorg is er geen twijfel over mogelijk dat er sprake is van discriminatie: er is nog niet veel onderzocht, maar wanneer er wel onderzoek is, laat dit veelal zien dat discriminatie zich op verschillende gronden en op verschillende manieren manifesteert. Mechanismen die discriminatie in de hand werken en in stand houden, zijn ook deels vergelijkbaar per sect...